ειναι ωρες ωρες που με πιανει εμπνευση να μαγειρεψω…παντα μαγειρευω τη ζωη μου μεταφορικα αλλα οταν δεν εχω ορεξη για κατι τετοιιο μαγειρευω κανονικα…κυριως γλυκιες αποπηρες κανω…ειχα αρχισει καποτε να φτιαχνω κατι μπισκοτοηδη με γευση σοφτ κινκσ…(για οσους δεν ξερουν λεω εκεινα τα μαλακα σοκολατενια μπισκοτα!)τελος παντων δεν πετυχα και πολυ…τις προαλλες παλι αλλαξα δρομο και προσπαθησα να φτιαξω πατατακια.σκετη αποτυχια…

σημερα ομως μερα χαρας απιστευτης και εμπνευσης ταυτοχρονα προσπαθησα να φτιαξω μπραουνι!τελικα μου βγηκε σουφλε σοκολατας αλλα καλυτερο ηταν…ειχε αρχισει να φουσκωνει και ηταν παεμορφο…αγου οταν το εβγαλα δεν ηθελα να το φαω γι;τι ηταν τοσο ωραιο ετσι οπως ηταν…στην προσπαθεια μου να το μεταφερω σε μια πιατελιτσα…τσουπ!ξεφουσκωσε και σκιστηκε απο πανω σαν γη που χωριζεται στα δυο…σνιφ και κλαψ…τα νευρα μου κλονιστικαν ολιγον…

τελος παντων αν και ηταν σαν κουραδα πατημενη με δικαιωσε η γευση του…ηταν πραγματικα κορυφαιο και αναγνωρισημο!