λοιπον καποτε δεν φοιτούσα σε σχολειο στο οποιο να διδασκει και ο πατερας μου και εβλεπα τα καλα του να ειναι πατερας μου.

αλλαξα σχολειο πριν ενα χρονο…πηγα σε αυτό που διδασκει ο πατέρας μου.

η συνεργασια μας αριστη μιας και η σχεση μας στο σχολειο περιοριζοταν στις ωρες του μαθηματος και μετα βοληκοτατε εκμεταλευομουν την μετακινηση μου με αμαξι!

ξερεις ομως…ειναι ατομα που δεν το δεχονται αυτο…

στην αρχη δεχομουν το οτι ηταν απομακροι επειδη δεν ξερουν οτι ειμαι κι εγω ενα κανονικο παιδι…μαλλον τους φαινεται παραξενο ο καθηγητης τους να εχει παιδια τι να πω…αυτο ομως δεν ηταν προβλημα…διοτι αυτους μπορουσα να τους δειξω ποια ειμαι και να συνειδητοποιησουν οτι ειμαι ενα κανονικο παιδι που ουτε καν διαβαζει και μαλιστα αντιπαθει και το μαθημα του πατερα του!

τα παρατρεγουδα αρχησαν φετος…που καθε μου κινηση μερικα ατομα την εκλαμβανουν ως αερα λογο του  πατερα μου “πηρες αερα μωρη επειδη ειναι ο πατερας σου εδω” .επειδη φυσικα τα αποδεχτηκα αυτα λογο του οτι δεν μου πολυαρεσει να ασχολουμαι και να αντιδρω και να πευτω σε τετοια επιπεδα σωπασα και το αφησα να περασει…μετα ομως το πραγμα αρχησε να χοντραινει και να γινετε προσβλητικο…λοιπον αντεδρασα οπως καθε παιδι σε ενα κλασσικο μοτυβακι”αμα εχεις προβλημα με τον πατερα μου λυσ το μαζι του!”

δεν ηθελα να μιλησω καν…αναγκαστηκα ισως…τελος παντων σημασια εχει οτι πρεπει να καταλαβουν μερικοι οτι και τα παιδια των καθηγητων εχουν ψυχη και δεν διαφερουν απο τα αλλα ουτε σε ηθος ουτε σε νοημοσυνη ουτε σε μαθηματικη αλληλεγγυη!!για την καταληψη δεν μου εφερε κανεις το χαρτι για να υπογραψω .οχι απλα θεωρουσαν δεδομενο οτι θα ειμαι κατα αλλα φοβοντουσαν μη το πω στον μπαμπακα!ελεος….εκτος του οτι τα ξερουν οι καθηγητες πριν απο μας ειμαι μαθητρια ρε οχι σπιουνος!!και στην περιπτωση που το ελεγα στον πατερα μου τι θα εκανε?μα ελεος?που ζουμε?

δυστυχως χαιρομαι απιστευτα που μερικα ατομα δεν θα τα ξαναδω ποτε μπροστα μου μολις τελειωσει το σχολειο…

6 σχόλια

  1. Σε νιώθω. Προσωπικά για τους άλλους ήμουν το παιδί της δασκάλας τα 6 χρόνια στο δημοτικό και το παιδί του Λυκειάρχη τα επόμενα 6 χρόνια στο Λύκειο.
    Τα πράγματα κυλήσανε όμως και νομίζω από όλα αυτά που λέγανε συνεχίζουν να διαψεύδονται.
    Μα να σου πω κάτι. Ίσως μια μέρα σε εκείνα τα reunion να τα διηγούμαστε και να γελάμε. Ποιος ξέρει…

    Αυτά!!!

  2. ποια reunion?ειναι τοσο ασυντονιστοι που δεν θα κανουν ποτε τους!χαοχοαοχαοχα

  3. Αλλάζουν μερικοί άνθρωποι. Κι εγώ δεν το πίστευα, μα ο χρόνος…

    • Ανώνυμος
    • Δημοσιεύθηκε Νοεμβρίου 12, 2007 στις 10:19 μμ
    • Permalink

    Πες τα ρε Άννα… Αν και εγώ με την τόσο κρύα σχέση που έχω ούτως η άλλως ελπίζω ότι ποτέ δεν έδωσα δικαίωμα… Ε? Ελάχιστα είχα ακούσει… (Πρόσεξε τι θα πεις, το καλό που σου θέλω!)

  4. τι να πω κι εγω η αμοιρη… παντως πλακα εχει η ολη ιστορια….πραγματικα τα πραγματα ειναι κωμικοτραγικα

    • pantoflas
    • Δημοσιεύθηκε Σεπτεμβρίου 9, 2009 στις 10:41 πμ
    • Permalink

    σε νιοθω απολυτα ολο το Γυμνασιο μου ετσι το περασα… ηταν αθλια
    πραγματικα εκει περα ουτε ενα παιδι δεν αξιζε…. ειναι μερικοι που ειναι πολυ μπετοβλακες πως να το κανουμε….τωρα εχουμε και το Λυκειο…


Δημοσίευσε ένα σχόλιο