σαν μια κουραδα πατημενη

ειναι ωρες ωρες που με πιανει εμπνευση να μαγειρεψω…παντα μαγειρευω τη ζωη μου μεταφορικα αλλα οταν δεν εχω ορεξη για κατι τετοιιο μαγειρευω κανονικα…κυριως γλυκιες αποπηρες κανω…ειχα αρχισει καποτε να φτιαχνω κατι μπισκοτοηδη με γευση σοφτ κινκσ…(για οσους δεν ξερουν λεω εκεινα τα μαλακα σοκολατενια μπισκοτα!)τελος παντων δεν πετυχα και πολυ…τις προαλλες παλι αλλαξα δρομο και προσπαθησα να φτιαξω πατατακια.σκετη αποτυχια…

σημερα ομως μερα χαρας απιστευτης και εμπνευσης ταυτοχρονα προσπαθησα να φτιαξω μπραουνι!τελικα μου βγηκε σουφλε σοκολατας αλλα καλυτερο ηταν…ειχε αρχισει να φουσκωνει και ηταν παεμορφο…αγου οταν το εβγαλα δεν ηθελα να το φαω γι;τι ηταν τοσο ωραιο ετσι οπως ηταν…στην προσπαθεια μου να το μεταφερω σε μια πιατελιτσα…τσουπ!ξεφουσκωσε και σκιστηκε απο πανω σαν γη που χωριζεται στα δυο…σνιφ και κλαψ…τα νευρα μου κλονιστικαν ολιγον…

τελος παντων αν και ηταν σαν κουραδα πατημενη με δικαιωσε η γευση του…ηταν πραγματικα κορυφαιο και αναγνωρισημο!

we are not alone!

ξερω οτι λειπω τοοοοοσο καιρο και σας ελειψαν τα ορθογραφικα μου και ολα αυτα μου αλλα με ειχαν απαγαγει εξωγηινοι και δεν ειχα την δυνατοτητα να ιντερνετιστω!γιατι ξερεις αυτοι δεν εχουν ουτε ιντερνετ ουτε τιποτα τετοιο.ουτες εχουν σκοπο ποτε να κατακτησουν το κοσμο μας(τα πα μαζι τους εγω μην ανυσηχητε…) εξαλλου αυτοι ζουν χαρα θεου εκει στον τρελο τους τον πλανητη…ειναι ολοι τους ερωτευμενοι και ξερετε γιατι?δεν φοβουντε καθολου να ερωτευτουν!και ξερετε γιατι?γιατι δεν φοβουντε μην ερθει του αγιου βαλεντινου και δεν εχουν λευτα να παρουν δωρο…και ξερετε γιατι?γιατι ουτε προστατη του εμποριου εχουν(ο βαλεντινος ειναι αυτος)ουτε καν λευτα!για τον μονο λογο που χρησιμοποιουν την λεξη ανταληγη ειναι οι γνωσεις τους και τα συναισθηματα τους…περασα πολυ ωραια μαζι τους…ηταν ολα τοσο ζωντανα…μη φανταστεις χλιδη και τετοια…κατω απο πικνα πευκα κοιμομασταν…αυτο ειναι ομως πιο χλιδη και απο την χλιδη!ξερεις εκει δεν εχουν αεροδρομια ουτε λαμπες στον δρομο γενικα το σκοταδι τους ειναι σκοτεινο!κι ετσι μπορεις να δεις τον γαλαξια τους!(δεν ειναι στον δικο μας γαλαξια!σιγουρα οχι γιατι δεν εχουν τιποτα κοινο με μας!)τωρα θα μου πεις πως και γυρισα πισω αφου ηταν τοσο ωραια!ε ενταξει…ανθρωπος ειμαι κι εγω…αμα δεν ξερω  και το ασχημο πως θα εκτιμησω το ομορφο???ε?και στο ακομα πιο κατω…εκει δεν ειχα για τι να γκρινιαξω…βλακεια λιγο…ασε που αφου ειμαι καθαροαιμος ανθρωπος η πολυ ομορφια και καλοπεραση θα με διαστρευονε και θα γινομουν πλασμααποκρουστικο(ετσι δεν γινομαστε εδω απο την καλοπεραση?)παντως εχω κρατησει τηλεφωνα αμα θελει κανεις να επικοινωνισει!…(μαζι μου δεν μπορει ομως και απορω γιατι…βρητε μου εναν τροπο να μπορειτε να μου κανετε κομεντ ρυθμιση που χρειαζεται και παρακαλω στειλτε τη μου στο mail  μου tzarakaki@yahoo.com)parakalw therma gia to teleytaio exw dokimasei ta panta!!!

μαθηματικα(οταν η τυχη σου φτανει μεχρι εκει!)

λοιπον δεν ξερω αν σας το εχω πει φιλοι μου καλοι αλλα τωρα τελευταια μετα απο μια παραξενη συζητηση με εναν αγνωστο γνωστο εστρωσα και σταματησα να αφηνω την τυχη μου στην τυχη~!

λοιπον ολα ξαφνηκα μου πανε απλα ομορφα…εχω αυτα που θελω εστω και σε διαφορετικες μορφες αλλα ειναι παντα κοντα μου(αυτα που θελω ντε!)

ακομα και η αλλαγη του προγραματος στο σχολειο ειναι μαζι μου…και ξερετε κατι? ο αγαπημενος μου καθηγητης θα μου κανει μαθηματικα τρεις ωρες καθε δευτερα τριτη και τεταρτη?ομορφα…τι αλλο ομως?δευτερα και τριτη εχω την πρωτη ωρα κενο!ναι φιλοι μου θα ξυπνω στις 9 παρα καθε δευτερα και τριτη!ακομα εχω κενα καποιες μερες τελευταιες ωρες και οπως θα φανταζοταν ο καθενας θα κανω εξαωρα και θα ειμαι απο νωρις στο σπιτι μου!!!

οταν πιστευεις κατι για τον εαυτο σου μπορεις ευκολα να κανεις και τους ;αλλους να το πιστεψουν.εγω ξεκινησα με το να πιστευω οτι τα παντα γυρναν γυρω απο μενα μιας και μεχρι και το λεοφωριο φτανει στην σταση την στιγμη που φτανω κι εγω…

το θεμα ειναι παντα να θετουμε τον εαυτο μας ως σημειο αναφορας και απο κει και περα βλεπουμε την ζωη με αλλο ματι~!ουτε με το δεξι ουτε με το αριστερο!και με τα δυο μαζι!

santa χιονια ξαναχτυπα!

σχολειο τελος!ναι ειναι γεγονος.παλια δεν ηθελα να φευγω απο το σχολειο γιατι ημουν παντα το κεντρο της προσοχης μπορουσα να εκφραστω αναμεσα σε ανθρωπους που με καταλαβαινουν.τωρα πανε αυτα!δεν βλεπω την ωρα να γυρισω σπιτι και να κανω ονειρα.οι επαγκελματικες βλεψεις μου στριβουν ξανα στην μουσικη σε συνδιασμο αυτη την φορα με την τεχνολογια.

και ολα αυτατα σκεφτηκα σημερα που μυρισε ο λατρευτος μου χειμωνας.το απογευματακι ειχα σκοπο να παω για παγωτακι για να τον νιωσω καλα αλλα ποναει ο λαιμουδακος(κριμα!)

και ναι!ειμαι σνομπ κι εγω σε οτι αφορα το επιπεδο(πολιτιστικο και πολιτισμικο) της πολης μου που χανετε μεσα στην νεοπλουτια και την νεα διασκεδαση της καφετεριας και τιποτε αλλο ομως υπαρχουν και διαμαντακια μεσα σε ολα αυτα οπως η προσπαθια μιας μεδουσαν να γινει πιανο μπαρ αλλα μεχρι εκει!τιποτε αλλο!…οι εκδηλωσεις βαρανε κοκκινο και ουτε που τις βλεπουμε…

και ολα αυτα σε μια μερα που παγωνει ολο και πιο πολυ.

σαντα χιονια ηρθε και τουτος ο χειμωνας και μου κανε την καρδια περβολι

καλες γιορτες γεματες μουσικες ασκησεις μαθηματικα χημεια και φυσικη και αγγλικα μπας και παρουμε κανα kpg!)

μπαλκωνι απτο το μπαλκωνω!

μα λοιπον ειμαι τραγικα ανορθογραφη.οχι πως δεν ξερω πως γραφονται οι λεξεις.αμα μου δωσεις ενα κειμενο ανορθογραφο τα λαθη θα στα βρω μα οταν γραφω εγω χωρις να ανυσηχω μην με διαβασουνε φιλολογοι που δεν νοιαζονται μονο για το περιεχομενο των λογων μου αλλα και για το περιτυλιγμα τους δεν με ενδιαφερει και δε μπορω να συγκρατησω τα ορθογραφικα.μπαινει στην μεση η εμπνευση και τα κανει οτι θελει.σε ενα παλιο ποστ μου στον τιτλο εγραψα “το μπαλκωνι”και αναρωτιομουν πως μπορεσα να σκεφτω κατι τετοιο.ουτε ριμα να εκλεινα:εγω μπαλκωνω εσυ μπαλκωνεις αυτος…μπαλκωνι(που μπορει να παραπεμπει και σε μεγεθος…)τραγικοτατο αλλα διασκεδαστικοτατο…

κατι καινουριο κι εδω…

εχω την χαρα να φιλοξενω στο μπλογκ μου ενα απ τα πιο γλυκα βλαχαδερα.εχει ξεκινησει και μια σολο καριερα σε ενα αλλο ριμαδι(οπως το λεει το μπλογκ)αλλα με λιγο διαφορετικο υφος.το ποτε γραφει αυτη και ποτε εγω θα το καταλαβαινετε κυριως απ τον ιδιαιτερο τροπο που εκφραζεται(δεν ξερω πως γραφεται το ιδιομα) μιας και δεν εχω βρει ενα τροπο να φαινεται απο κατω η υπογραφη καθε συγγραφεα.αν ξερει κανεις πως να το κανω ας μου το πει.τελος παντων ελπιζω να τα πατε καλα μαι της γιατι ειναι και λιγο ιδιοριθμη.την λενε Λαλουντα και δεν την σταματα κανεις.γι αυτο της εφτιαξα και αποκληστικο φακελο στην περι…ληψη απο διπλα.καλη νυχτα απο μενα…

in school’s chemistry laboratory!

με τον αλχιμιστη θεησαμε να φτιαξουμε βιοαεριο στα πλαισια της οργανικης χημειας σε οτι αφορα το καιφαλεο με το πετρελαιο τα καυσημα και αλλες πηγες ενεργειας.(περισσοτερες πληροφοριες για τις ανανεωσημες πηγες ενεργεια θα βρειτε εδω και πληροφοριακα εδω)

ως πρωτη ιδεα μας εξεθεσε στην ταξη νε βαλουμε μεσα σε ενα μπουκαλι αποφαγια.υστερα απο πανω χωμα για να μην εχουν επαφη με τον αερα(σε τετοια περιπτωση θα γινουν αλλες ζυμωσεις).φουσκωνουμε υστερα ενα μπαλονι ωστε να ειναι σχετικα χαλαρο.με αυτο κλεινουμε το επιστομιο του μπουκαλιου και με ενα σπαγκο το δενουμε στο επιστομιο για να μη φυγει.απο τις ζυμωσεις παραγεται μεθανιο και τυο πιστοποιουμε καπως ετσι:οταν εχει σχετικα φουσκωσει το μπαλονι μετα απο ενα χρονικο διαστημα βγαζοντας προσεκτικα το μπαλονι κ βαζοντας στου φωτια παρατηρουμε οτι το αεριο απο μεσα θα γινει αναφλεξη.αν πετυχουμε κατι τετοιο…φτιαχνουμε εναλλακτικα καυσημα!

στο σχολειο χαρη στην δημιουργικοτητα και την φαντασια του αλχιμιστη δημιουργηθηκε ειδικη συσκευη.το πειραμα τωρα δοκιμαζεται και δεν μπορω να σας πω για σιγουρα και ακινδυνα αποτελεσματα…

για περισσοτερες πληροφοριες για το εργαστηρι του σχολειου μου δες εδω

δημιουργησαμε παλι!

προβληματακι…

σημερα στεναχωρηθηκα πολυ.δεν μου δωθηκε η ευκαιρια ομως να ξεσπασω σε κλαματα ή οτιδηποτε αλλο λυτρωτικο.μα μονο ενα πραγμα θα ρωτησω γιατι ειμαι μικρη και η γνωμη μου μπ[ορει να ειναι και λανθασμενη.

ερωτω λοιπον.επειδη σε καποιο οχι αμεσα συμαντικο θεμα εχεις διαφωνιες με καποιον φιλο σου ειναι λογος να σου γυριζει την πλατη?γιατι δηλαση να ειμαι υποχρεωμενη να ιυοθετισω την γνωμη του αλλου.δεν ζητησα σε κανεναν να συμφωνισει μαζι μου απλα ειπα την γνωμη μου και δεχτηκα την δικια τους.ουτε την αποδοκιμασα ουτε την αντιμετοπησα(την αποψη)λες ακι ηρθε απ τον αρη ουτε και με αφορουσε τοσο το θεμα υποκειμενικα οσο αντικειμενικα βοηθοντας μια φιλη…ουτε και ειπα οτι ειναι το σωστο.ειπα απλα:επ!εδω υπαρχει αλλη μια πλευρα οχι απαρετητα σωστη αλα υπαρχει.και στο κατω κατω ποιος ειναι αυτος που θα κρινει το σωστο και το λαθος σε μια κοινωνια με τοσες πλευρες.

ας μην ειμαστε απολυτη.εγω ειμαι ο αντιπροσωπος του ρισκου και της αντστασης στα καθιερωμενα ομως οταν εισαι ανηλικος δεν μπορεις να βαζεις σε κινδυνο και να εκθετεις ανθρωπους που σου εχουν προσφερει και προσπαθουν να σε αναθρεψουν(με τον τροπο που αυτοι θεωρουν σωστο πααντα)(που ποτε δεν ξερεις αν ειναι ο σωστος.και αν δεν το καταλαβαν ουσιαστικα μαζι τους συμφωνισα αλλα τους εδειξα και τον διαφορετικο τροπο σκεψης.απ οτι καταλαβα ομως στους ανθρωπους ειναι δυσκολο να αποδεχονται παραπανω πλευρες σε ενα θεμα απο μια!το τιμημα για το οτι μολις σημερα το συνειδητοποιησα ειναι να βλεπω φιλους να μου γυρνανε την πλατη επειδη δεν μπορουσαν να ακουσουν την γνωμη μου.τι σοι φιλια ειναι αυτη θα μου πειτε και θα απαντησω:ελα μου ντε!

ετσι δυο εκδοχες υπαρχουν

1. να συμφωνω παντα με τα λεγομενα των συνομιλιτων μου και ετσι να εχω καμποσους συνομιλιτες
2.  να λεω την γνωμη μου και να γινομαι δισαρεστη σε συζητησεις οποτε να μεινω και καποια στιγμη μονη.

επειδη ρισκαρω θα κανω το δευτερο παρ οτι και το πρωτο ενα ρισκο ειναι μιας και θα μαθω μεχρι ποιο σημειο μπορω να καταπιεζω τον εαυτο μου και ποσο ευκολα μπορω να γινω φερεφωνο του καθενος

περι συναισθηματων

ειναι συναισθηματα τα οποια δεν μπορουν να εκφαστουν με εννοιες.αλλωστε τα λογια οσο και αν δημιουργουν εντυπωσεις και συναισθηματα δεν μπορουν στην πραγματικοτητα να τις περιγραψουν.τα λογια λοιπον περιοριζουν το συναισθημα.σε αντιθεση με μια μεθηματικη ασκηση που οταν την λυσεις σε ανταμοιβει με τον καλυτερο τροπο.σε γεμιζει με αυτα τα απεριγραπτα συναισθηματα και σου οξινει τις αισθησεις.αν υπαρξει λοιπον καποια γλωσσα που μπορει να τα κανει ολα αυτα τοτε εγω υποσχομαι θα γινω φιλολογος!

out?Πoιος ειναι out?

ειναι κατι μαλλον καλυτερα και συνηθεστερα νυχτες που ειμαι με τον πατερα μου και περναμε τελεια.που λεμε εμεις τα αστεια μας και κανεις δεν τα καταλαβαινει και γελαμε μονοι μας.

ειναι και κατι αλλες που συζηταμε με τις ωρες για τον κοσμο τις επιστημες τη ζωη τη κοινωνια…

ειναι κ αλλες που μιλαμε για τις υποχρεωσεις μου απεναντι στο σχολειο και την κοινωνια…

ειναι και κατι αλλες που δεν μιλαμε πολυ…

ειχα καποτε και κατι φιλους που ερχοντουσαν στο σπιτι και μου λεγαν”τι τελεια η οικογενεια σου,τι δεμενη,τι τρελη τι out?”κι εγω χαιρομουν οχι τοσο για την ανακαλυψη οσο του οτι μπορουσα ανα πασα στιγμη να το διαψευσω λογω του οτι το ειχα συνηθησει ολο αυτο το σκηνικο και ειναι κλασσικο για μενα.ομως θα μου πεις κι εγω τρελιωρα δεν ειμαι και τελειως out και γουχου.

τωρα εχουν ερθει πανω απ το κεφαλι μου μανα και αδερφη και εχασα τον ειρμο μου.

νομιζω οτι ολος αυτος ο αουτισμος επεκτινεται και στις παρεες μου!!!γενικευμενα μπορουμε να το δουμε και ως την ζωη μου ολη!!!

καλημερα σας!

η μυρωδια της ανοιξης

μου αρεσει να μαθαινω τις ζωες των ανθρωπων. μου αρεσει να ζω την ζωη μου λιγο πιο διπλα απ τις δικες τους και να μπορω να βλεπω ποσο ωραια ειναι η ζωη.να μη με πειραζει που ισως εγω να μην την ζησω τοσο αληθινα.μη ρωτας γιατι το λεω και που το ξερω.το ξερω!καποια πραγματα τα ξερουμε απο παντα.οπως το χρωμα του ουρανου,την μυρωδια της ανοιξης…

ο κηπουρος

εναι,λεει, μεσα σε εναν κηπο ολανθιστο μα παραμελημενο.προσπαθει να βαλει μια”ταξη”.δεν θελει να ξεριζωσει τα ζηζανια αλλα να τα τιθασευσει.προσπαθει να τα κανει ολα ομορφα και οχι ομοιομορφα.σε καμια περιπτωση δεν θελει να προστατεψει περισσοτερο καποια απο τα ανθη.σιγουρα χαιρετε οταν καποια τον ευχαριστουν για την προσφορα του με τις απιθαες ευωδιες τους.προσφερει σε ολα.καποια απ αυτα ρουφουν ολο το νερο απο το ποτιστηρι του κηπουρου γιατι θελουν να φτασουν τον ηλιο.καποια αλλα βαλτωνουν.οταν το κακο του βαλτου παραγινει ο κηπουρος οφειλει να περισωσει τα δυψασμενα λουλουδια απ τον βαλτο.

αφιερωμενο στους κηπουρους; της ζωης μου

με το πιο δροσερο νερο στα ποτιστηρια τους!

μου λειπουν…

νωρις να το λεω απ την μια και δεν ηθελα να το νιωσω ακομα αλλα πολυ αργα για να γυρισω.αλλωστε καλυτερα που δεν θα γυρισω ασχημο να κανεις κυκλουσ στη ζωη μα πιο ασχημο να πηγαινεις πισω…παρενθεση που εκλεισε για μενα και τελος και αν δεν βαζει κανεις τελος μενει αλυτρωτος χωρις να καταφερνει να ολοκληρωθει και να ολοκληρωσει…τελος παντων…πολλοι με ρωτουσαν γιατι εφυγα απ το σχολειο και τους εξυγουσα και δεν το συνεχιζαν ή το συνεχιζαν με τροπους ποδε θα μπορουσαν ποτε να με αγγιξουν.σημερα με ρωτησε ο σαξοφωνηστας και ξαφνηκα αντιμετωπισα τον ιδιο μου τον εαυτο χωρις να το καταλαβω…

μου λυπουν λοιπον

1. οι χριστουγεννιατικες γιορτες σε μια καταμεστη αιθουσα εκδηλωσεων της φιλοσοφικης σχολης.τα μεσα εξω,τον γολιαθ,οι χαιρετουρες για καλες γιορτες.
2. οι ξιφομαχιες με κλαδια με το ψαρι μου
3. το οτι μολις εμπαινα στο σχολειο φωναζα δυνατα καλημερα και ολοι ξεραν ποια ειμαι
4. τις κοπανες μου στο προαυλιο χωρις να μου λεει κανεις τιποτα
5. οι μπανανες και το 20λεπτο διαλειμα
6. η αλλαγη αιθουσων
7. η τρελολαμπριντεν
8. ο καβουρος
9. τα ζιγκουρατ
10. ο φοιβος
11. τα παιδια που σχεδον ολα φορουσαν all star
12. οι μουσικοι και η μουσικη που κυκλοφορουσαν παντου…
13. το οτι ολοι επιζητουσαν την παρεα μου κι ομως ενιωθα τοσο μονη
14. τα πειραγματα στο πουλμαν και ο μικρος αρης που μια μερα θα τον παντρευτω…

τωρα μπορει να μην εχω τιποτα απ ολα αυτα αλλα εχω δυο μαμουδατσα που παρ οτι αρχη τα παμε τελεια και επετε συνεχεια.δεν λεω τρια μαμυδατσα γιατι το εφακι ειναι αλλο φρουτο!

ανοιξαν οι ουρανοι(και χωρις εκπτωσεις!)

ποτε δεν με ενοιαζαν τα χριστουγενα σαν γιορτη.σαν κατασταση και σαν εποχη ομως τα λατρευα.κρυο,μαλινα ρουχα,χιονια τα πρωινα(που δεν κρατουσαν συνηθως πανω απο τηνωρα που εβγαινε ο ηλιος),ζεστα ροφηματα και σουπες τις μαμας,αναμενο εντοιχισμενο τζακι(που οταν αναβει παντα η τηλεοραση κλεινει),το χριστουγενιατικο τραπεζει για τα χρονια πολλα στον αλχημιστη μου…(θες κι αλλα?)φετος ισως θελω να προσεγγισω και την ολη κατασταση…μμμ…περιμενω!

απο τα χτες μαλιστα μυριζει παντου βρεγμενο χωμα(και το νερο να κανει τους δρομους ποταμια) και ο ουρανος ειναι γκρι.παντα οταν εβρεχε λατρευα να βρεχομαι απο την κορφη ως τα νυχια να χωρευω στην βροχη(οπως στην ιταλια)να μην κουβαλω ποτε ομπρελα και να μην ξερω ουτε πως να την κρατω σαν βρεχομαι.δεν ξερω τι συμβαινει παντως σημερα ουτε σταγονα δεν επεσε πανω μου κι ας γινοταν κατακλισμους…τρεχουν ποταμια απο κει πανω και το φχαριστιεμαι αλυπητα!

…η αγαπη love-ωνει…

τι κι αν σε καστρο απατητο ο ανθρωπος τονου καλα κλειδωνει…

με βημα αλαφροαπατητο η αγαπη του σαν ανοιξη ζυγωνει…

τι κι αν φορεις πουκαμισο που ως το λαιμο κουμπωνει…

απ τα κουμπακια αναμεσαο ερωτας τρυπωνει…

ξημερωνει κυριακη…

και ξημερωνει τοσο ηλιολουστη οσο χρειαζεται για να νιωσει κανεις την ανανεωση να του ξυπνα ενα χαμογελο στα χειλη!κεφη και διαθεση για διαβασμα ηταν οτιπρεπει εκεινη την στιγμη μιας και την επομενη εγραφα αντιγονη…(η απεργεια μου το ακυρωσε αλλα οκ…)συνεχιζει η μερα ετσι γλυκα ωστοσο το κρυο σου υπενθυμιζει οτι ειναι φθινωπορο πλεον καπως αδιακριτα αλλα αρκετα ευχαριστα…ριχνοντας εναν βαθυ υπνο το μεσημερι ξυπνας και βλεπεις τα συννεφα να καλυπτουν τα παντα ως εκει που φτανει το βλεμμα…ευχαριστο και αυτο μιας και σου δινει την ευκαιρια-δυνατοτητα για στοχασμο χουχουλιασμα και ορεξη για ζαστο καφε με μουστοκουλουρα της μαμας.την επομενη μερα σχολειο…ηρθαν ξανα η καλες μερες που ηθελα πως και τι να πατησω το ποδι μου στο σχολειο…βεβαια οι απεργειες μου το χαλασαν λιγο αλλα χαλαλι τους…(παντως με την καταγρηση της βασης διαφωνω καθετως!!!)η βροχη ξελεφρωσε λιγο την ψυχουλα απ τα νευρα και τις στεναχωριες!εφτασε τριτη για να γραψω για την γλυκια μου κυριακη μονο αυτο με στεναχωρει…

nobody!feel sad…feel the sadness…feel me!

οι μερες εκεινες που θελω να ακυρωνω τα αγγλικα να ξαπλωνω καταχαμα και να κλαιω με λιγμους πληθαινουν.δεν μου αρεσει να λεω οτι αυτα ειναι της εφηβιας.κατι δεν μου αρεσει στην υποθεση…δεν ειναι αυτο που με στεναχωρει οσο το οτι δεν μπορω να αντιδρασω και δεν ειμαι σιγουρη για το τι ακριβως ειναι…ειμαι εγω η ιδια γι αυτο δεν το εχω ξεκαθαρο στο μυαλο μου…δεν θελω κανεις να που πει πως αυτα περνανε ουτε να μη κανω ετσι για τοσο ανουσια πραγματα δεν θελω καν να με καθησιχασει γιατι το κλαμα θα τρεξει ποταμι(ισως και να με στεναχωρισει…)θελω να χω καποιον να μου λεει ωραια λογια να με κοιτα σαν να με αγαπα…nobody!!!

σιγα μη κλαψω!

μου λεν αν φυγω απο τον κυκλο θα χαθω

στα ορια του μοναχα να γυροφερνω

και πως ο κοσμος ειναι ανημερο θεριο

κι οταν δαγκωνει εγω καλα ειναι να σωπαινω

κι οταν φοβουνται πως μπορει να τρελαθω

μου λεν να παω κρυφα καπου να κλαψω

και να θυμαμαι πως αυτο το σκηνικο

ειμαι μικρος πολυ μικρος για να το αλλαξω

μα εγω με ενα αγριο περιφανο χορο

σαν αετος πανω απ τις λυπες θα πεταω

σιγα μη κλαψω!σιγα μη φοβηθω!

θα παω να χτισω μια φωλια στον ουρανω

θα κατεβαινω μονο αν θελω να γελασω
σιγα μη κλαψω!σιγα μη φοβηθω!

μου λεν αν φυγω πιο ψηλα θα ζαλιστω

καλυτερα στη λασπη εδω μαζι τους να κυλιεμαι

και πως αν θελω περισσοτερα να δω

σε ενα καθρεφτη μοναχος μου να κοιτιεμαι

κι οταν φοβουνται πως μπορει να τρελαθω

μου λεν να παω κρυφα καπου να κλαψω

και να θυμαμαι πως αυτο το σκηνικο

ειμαι μικρος πολυ μικρος για να το αλλαξω

μα εγω με ενα αγριο περιφανο χορο

σαν αετος πανω απ τις λυπες θα πεταξω

σιγα μη κλαψω!σιγα μη φοβηθω!

θα παω να χτισω μια φολια στον ουρανο

θα κατεβαινω μονο αν θελω να γελασω

σιγα μη κλαψω!σιγα μη φοβηθω!

Αγγελακας

θαρρω κανεις δεν θα νοιαστει

θα θελα τοσο

• να κλειστω σημερα στο δωματιο μου
• να ακυρωσω τα αγγλικα μου
• να κλεισω το κινητο(οχι πως αν δεν το κλεισω θα παρει κανεις)
• να μην ακουω τιποτα απ εξω
• να μη βγω ουτε για νερο

ετσι ταχα πως δεν ειμαι εδω για κανεναν

κι οταν οι σκεψεις με κουρασουν να αποκοιμηθω κουβαριασμενη στη γωνια του κρεβατιου προχειρα σκεπασμενη…

μα τι ανυσηχεις…κανεις δεν θα νοιαστει.κι αυτο πιο πολυ θα με βυθησει…

παιχνιδακι…ιχιχι:-(

αρχιζω να χανω παλι το παιχνιδι.νιωθω πλεον οτι η ζωη μου γυρνα ακομα γυρω απο μενα…that’s so bad!

τι να μου συμβαινει παλι?καθε αρχη και δυσκολη?μπα…που θα παει…θα την παθω την ανωσια.

μεχρι τοτε ας μου βρει καποιος την αντιβιωση.

το τραγικοτερο ειναι οτι ειμαι απολυτα μονη και ισως να ειναι και επιλογη μου εμμεσα αλλα το θεμα ειναι οτι δεν ξερω που να μιλισω

φυσικα ουτε στην εφηβη πενινταρα ουτε και στον αλχιμιστη μου βεβαια…

ουτε και στα αδερφακια που χαραζουν τους δικους τους δρομους και αδιαφορουν πλεον για το πιτσιρικι που καποτε ηταν παιχνιδακια κι αυτο για εκεινους μετα ομως εγινε κουραστικο και ισως λιγο δυσκολο.απολυτα βαρετο επειτα και το παρατησαν.δεν πα να κανουν οτι θελουν

κατι τετοιες στιγμες θα ευχομουν να ειμαι ενα χαζοκοριτσο που ασχολειτε με τα νυχια της για να μη μπορω να σκεφτομαι τοσο πολυ.

τα αφησα ολα πισω γιατι ειναι πλεον παρελθον.με το αδειο και κενο μου το παρον προσπαθω να χτυσω το μελλον…

ξυπνουν παλι μερικες πικρες αληθειες μεσα μου που ηθελα τοσο να τις θαψω για καλα…το μονο που καταφερα ειναι να τις εχω λιγο απο αποσταση και ισως να υποκρινομαι οτι απαξιω για την υπαρξη τους…

τι σημασια εχουν ολα αυτα αφου ειμαι παλι μονη…κι ας μου λενε “ρε αννα ολους τους ξερεις μας δουλευεις?”

πρωτες μερες και μοιαζουν με αιωνες…πρωτες μερες και ειναι ολα τοσο στασημα!!!

πισω ομως δεν ξαναγυρνω!!!