περι συναισθηματων

ειναι συναισθηματα τα οποια δεν μπορουν να εκφαστουν με εννοιες.αλλωστε τα λογια οσο και αν δημιουργουν εντυπωσεις και συναισθηματα δεν μπορουν στην πραγματικοτητα να τις περιγραψουν.τα λογια λοιπον περιοριζουν το συναισθημα.σε αντιθεση με μια μεθηματικη ασκηση που οταν την λυσεις σε ανταμοιβει με τον καλυτερο τροπο.σε γεμιζει με αυτα τα απεριγραπτα συναισθηματα και σου οξινει τις αισθησεις.αν υπαρξει λοιπον καποια γλωσσα που μπορει να τα κανει ολα αυτα τοτε εγω υποσχομαι θα γινω φιλολογος!

η μυρωδια της ανοιξης

μου αρεσει να μαθαινω τις ζωες των ανθρωπων. μου αρεσει να ζω την ζωη μου λιγο πιο διπλα απ τις δικες τους και να μπορω να βλεπω ποσο ωραια ειναι η ζωη.να μη με πειραζει που ισως εγω να μην την ζησω τοσο αληθινα.μη ρωτας γιατι το λεω και που το ξερω.το ξερω!καποια πραγματα τα ξερουμε απο παντα.οπως το χρωμα του ουρανου,την μυρωδια της ανοιξης…

ο κηπουρος

εναι,λεει, μεσα σε εναν κηπο ολανθιστο μα παραμελημενο.προσπαθει να βαλει μια”ταξη”.δεν θελει να ξεριζωσει τα ζηζανια αλλα να τα τιθασευσει.προσπαθει να τα κανει ολα ομορφα και οχι ομοιομορφα.σε καμια περιπτωση δεν θελει να προστατεψει περισσοτερο καποια απο τα ανθη.σιγουρα χαιρετε οταν καποια τον ευχαριστουν για την προσφορα του με τις απιθαες ευωδιες τους.προσφερει σε ολα.καποια απ αυτα ρουφουν ολο το νερο απο το ποτιστηρι του κηπουρου γιατι θελουν να φτασουν τον ηλιο.καποια αλλα βαλτωνουν.οταν το κακο του βαλτου παραγινει ο κηπουρος οφειλει να περισωσει τα δυψασμενα λουλουδια απ τον βαλτο.

αφιερωμενο στους κηπουρους; της ζωης μου

με το πιο δροσερο νερο στα ποτιστηρια τους!

πηγη ειναι…

αν κοσμημα γενεί η αγαπη μου για τα εγκοσμια…τοτε θαρρω διαμαντια θα γεμισει τουτη η πλαση!

σαν γλυστρω και πευτω κατω και λασπωνομαι βαζω μπρος τα δυο μου χερια και σηκωνομαι!!!!!

ποιο εισαι εσυ που με κοιτας; νιωθω πως σ αγαπαω… οχι γιατι το διαλεξα, μα σαν να στο χρωσταω
θεωδοσια τσατσου